329. Axşam 21:32 növbətçi həkiməm,çox ağır gün keçir,30dan çox xəstəyə baxmışam bəlkə də,amma yenə də özümdə yetərsizlik hiss edirəm,psixoloji yorğunluq və fiziki yorğunluq birləşib,çökmüşəm sadəcə,gözümdə bu dəqiqə sağ salamat başım dinc gecəni yola vermək,sabahkı işlərimi həll etmək durur,bəzən kənardan yaxşı görünmədiyimi hiss edirəçm sanki kənardan görülən insan mən deyiləm,bəzən isə əvvəllər bitməsi üçün dua etdiyim keçmiş günlərimi özləyirəm,əvvəl çox diqqət istəyirdim indi isə heç kəs məni axtarmasın,nəm ən azı 1 həftə itirib axtaran olmasın,telefonum olsun internetim flan olsum,yemək içmək və təklik,yeyim içim yatım istirahət edim,heç kəs də itirib axtarmasın,problemlərdən uzaq olum